Aanmelden nieuwsbrief

Hoogsensitiviteit, onderscheidingsvermogen ontwikkelen en trainen

Inmiddels zijn er vier opeenvolgende delen over hoogsensitiviteit uitgewerkt. In één van de eerdere blogverhalen is speciaal aandacht gegeven aan “Hoe ga je om met hoogsensitiviteit op de werkvloer”. In dit blog heb ik aan de hand van een voorbeeld iets verteld over hoe pesten zich kan manifesteren op de werkvloer en wat de gevolgen ervan kunnen zijn. Ziekteverzuim kan een gevolg zijn van pesten op de werkvloer, daarnaast een verstoorde werkomgeving en verhoogde werkdruk. Een verhoogde werkdruk kan bijvoorbeeld ontstaan door bezuinigingen, die ontslagen tot gevolg hebben, wat tot gevolg heeft een chronisch en ziekmakend verhoogde werkdruk. Het geeft een beeld van een vicieuze cirkel, die als deze niet doorbroken wordt steeds groter wordt. De gevolgen zijn voelbaar en inmiddels zichtbaar.

 

Er kan natuurlijk nog veel meer over hoogsensitiviteit geschreven worden en ik realiseer me dat ik tekort zou schieten door te zeggen, dat ik alles rondom hoogsensitiviteit heb verwoord. Er zijn veel boeken uitgebracht die je verder kunnen informeren. Mijn doel was om een beeld te schetsen over hoogsensitiviteit aan de hand van voorbeelden van ervaringen die cliënten en ik zelf hebben opgedaan in het leven van alledag. Daarbij merkte ik dat er een verband is tussen de enorme veranderingen waarmee we allemaal te maken hebben en hoogsensitiviteit. In deel vier van deze reeks hoogsensitiviteit heb ik een aantal vragen weergegeven die bij mij opkwamen ten aanzien van het toenemende ziekteverzuim. Ik ben benieuwd of er lezers zijn die hier hun gedachtes over hebben laten gaan. Tijdens de cursusavonden, de open inloop en natuurlijk bij individuele sessies, is ruimschoots gelegenheid om ervaringen uit te wisselen.

 

Hoogsensitieve personen zijn door hun gevoeligheid als het ware pioniers, voorlopers als het gaat om het opmerken van veranderingen. Met hun gevoelige antennes nemen ze als eerste een verandering in sfeer en in de atmosfeer waar. Het is inmiddels wel duidelijk, dat spanningen en (toekomstige) veranderingen binnen de kring van het gezin, school, werk en relaties, door de hoogsensitieve persoon als eerste gevoeld worden. Maar wat te denken van de spanningen en de veranderingen die zich voordoen in de buurt waar je woont, de maatschappij waar je deel vanuit maakt en wat er zich op deze planeet afspeelt? Heb je de indruk, dat je deze veranderingen in sfeer en atmosfeer, ook oppakt of gaan die aan je voorbij? Mijn ervaring hiermee is, dat ook deze veranderingen, als eerste door de hoogsensitieve persoon gevoeld worden. Als de hoogsensitieve persoon meer aandacht zou (kunnen) geven aan wat hij, lees ook zij, voelt zonder zich te identificeren met dat wat hij voelt, kunnen de gevoelssignalen veel informatie geven. Als je bijvoorbeeld zonder aanwijsbare reden merkt, dat je gemoedstoestand verandert, zou je kunnen kijken of er iets in je omgeving is veranderd. Echter op het moment dat je je identificeert met dat wat je voelt, dus denkt dat je bent wat je voelt, raak je de mogelijkheid kwijt om dit te doen. Zelfkennis is dus ook hier belangrijk.

 

Zo kun je ook leren om onderscheid te maken tussen wat er zich aan veranderingen en spanningen afspeelt in bijvoorbeeld de buurt waar je woont en daarbuiten en wat er zich in jouw persoonlijk afspeelt.

 

Een klein voorbeeld als afsluiting van dit deel. Jaren geleden was een vriendin hier een aantal weken te logeren. We hadden een leuke tijd samen, leuke gesprekken  en ondernamen allerlei leuke dingen, kortom leuk.  Zij wilde graag een bezoek brengen aan iemand die voor haar belangrijk was en omdat zij niet kon auto rijden ging ik mee als chauffeur. Van te voren had ik gevraagd of ze wilde dat ik mee ging naar binnen of dat ze liever alleen ging. Het bezoek voor haar was belangrijk, voor mij niet als zodanig. De vriendin gaf aan dat ze graag wilde dat ik mee naar binnen zou gaan en zo gingen we opstap. Tijdens de autorit merkte ik dat ik me steeds mistiger in m’n hoofd begon te voelen en had moeite om me te blijven concentreren. De vermoeidheid nam behoorlijke vormen aan en ik moest alle zeilen bijzetten om m’n ogen open te houden. En eerlijk gezegd was ik blij dat we onze plek van bestemming hadden bereikt want ik voelde me ondertussen helemaal leeg. Ik begreep niets van dit alles. Aangekomen gaf de vriendin aan toch liever alleen naar binnen te willen. Voor mij was dat prima en ik wachtte in de auto. Binnen no time viel ik in slaap, het lukte absoluut niet om wakker te blijven, dus alle deuren op slot gedaan, ramen een eindje open en slapen. Een leuk en ook wel een beetje komisch iets was, dat ik werd wakker gemaakt door een bezorgde jongeman, die dacht dat ik onwel was geworden. Nadat ik hem vriendelijk had bedankt voor zijn betrokkenheid fietste hij weer verder. Toen de vriendin terug kwam voelde ik me weer helemaal goed en vol energie. Ze vertelde, dat ze de hele reis, bezig was geweest met de vraag of ze nu wel of niet wilde dat ik mee naar binnen zou gaan. Deze verwarring van haar, haar mistig voelen en vermoeidheid had ik overgenomen en tevens had ik mijn energie aan haar gegeven. Zij voelde zich opgeladen en fit toen ze naar binnen ging, terwijl ik uitgerangeerd was. Zou ik alerter zijn geweest op de veranderingen in mijn eigen gemoedstoestand, het mistig voelen en opkomende vermoeidheid, dan zou ik iets hebben ondernomen. Er waren verschillende  mogelijkheden waarbij ik zelf iets had kunnen doen ter voorkoming van dit alles. Ten eerste had ik haar kunnen vragen hoe zij zich voelde voordat we vertrokken en tijdens de autorit. Ten tweede had ik een pauzemoment kunnen inlassen, toen we eenmaal onderweg waren, door even de auto op een parkeerplaats te parkeren. Nadat de vriendin zich had uitgesproken over wat haar zo bezig had gehouden, vielen bij mij de puzzelstukjes op hun plek. De rest van de dag verliep prima, de vermoeidheid en het mistig voelen waren helemaal verdwenen.

 

Nu zou je kunnen zeggen, dat de vriendin zich eerder had kunnen uitspreken over wat haar zo bezighield, echter zij had geen idee wat haar gemoedstoestand bij mij teweegbracht. Dit is iets wat in het leven van alledag gebeurt, de omgeving heeft geen idee wat jij als hoogsensitief persoon waarneemt en voelt. Uiteindelijk was ik degene, die voelde wat er met mij gebeurde. Voor mij betekent dit, dat het mijn verantwoordelijkheid is om dat wat ik voel en waarneem serieus te nemen. Door het serieus te nemen van dat wat ik voel, ontstaat de mogelijkheid om te onderzoeken wat voor mij belangrijk is op dat moment en kan ik zorg geven aan mezelf. Het biedt je de mogelijkheid om buiten het drama te blijven. Als je dorst hebt neem je iets te drinken, je geeft gevolg aan deze behoefte. Eigenlijk is het serieus nemen van wat je voelt en waarneemt en vervolgens gaat onderzoeken wat belangrijk voor je is op dat moment, het zelfde.

 

Door stil te staan bij kleine voorbeelden als dit, die ogenschijnlijk niets voorstellen en makkelijk als nietszeggend weggezet kunnen worden, leerde ik veel over hoe het overnemen van gemoedstoestanden kunnen werken en hoe ik mijn eigen energie weg liet stromen. Cursussen, die ik geef, leren je ondermeer hoe je kunt omgaan met hoogsensitiviteit en hoe je jezelf kunt beschermen tegen allerlei binnenkomende gemoedstoestanden van je omgeving.

 

In deel zes ga ik dieper in op hoe energieën kunnen werken. Onderstaande geef ik als overdenking mee en zal misschien ook wel een onderdeel worden van het volgende blog.

 

If someone told you that the secret to getting anything
you want was simply raising your level of consciousness...

 

Would you believe them?

 

Probably not right?

 

But what if it was that simple...

 

Albert Einstein wrote, "No problem can be solved from
the same level of consciousness that created it."

Reacties

Plaats een reactie: