Aanmelden nieuwsbrief

Hoogsensitiviteit en ziekteverzuim

In deel twee, hoogsensitiviteit en wat kunnen de signalen zijn, heb ik iets verteld over wat ik zelf tegen kwam tijdens mijn werk in een ziekenhuis. In die tijd had ik nog nooit gehoord van hoogsensitiviteit en daarin was ik niet de enige. Ik was rond de achttien toen ik voor het eerst begon na te denken over wat toch de oorzaak kon zijn van mijn plotseling opkomende vermoeidheid. Het fenomeen vermoeidheid was niet nieuw, doch ik was te druk bezig met het kunnen hanteren ervan. Ik kwam tot de ontdekking, dat ik onbewust, voor een deel wel gevolg gaf aan de signalen welke mijn lichaam gaf. Deze uitte zich dus ondermeer in de vorm van vermoeidheid, wat tot gevolg had, dat ik me terugtrok om me op te kunnen laden. Er waren meer signalen in de vorm van fysiek ongemak doch hier deed ik niet zoveel mee, behalve door met een bepaalde regelmaat letterlijk ziek te worden. Door te zoeken en daarbij vragen te stellen aan mijn omgeving, bleken deze signalen vanaf mijn baby tijd er te zijn geweest.

 

Langzaam werd het beeld duidelijker en door op deze wijze te kijken naar mezelf ontdekte ik steeds meer en mijn interesse groeide naarmate ik meer ontdekte. Mijn zoektocht werd, naast dat het af en toe frustrerend was, wel steeds boeiender. En naarmate de tijd verstreek kwamen er boeken op de markt en ging ik allerlei opleidingen en cursussen volgen die me inzicht gaven en ook tools. Het leerde me veel over hoogsensitiviteit en wat ik zelf kon doen hoe met mijn eigen hoogsensitiviteit om te gaan. Het was een intrigerende zoektocht, waarbij ik af en toe dacht ik duik m’n bed in en kom er voorlopig niet weer uit. Maar goed, dat werkte ook niet en daarbij, ik was nieuwsgierig genoeg ondertussen om mijn zoektocht voort te zetten.

 

Zo ontstond, naast vele andere vragen, de vraag wat een mogelijk verband zou kunnen zijn tussen hoogsensitiviteit en ziekteverzuim.

 

Een aantal vragen die bij mij opkwamen heb ik genoemd in deel één van deze reeks, ik pak er twee uit om wat dieper op in te gaan.  Als je overigens zou willen testen of jij zelf hoogsensitief bent dan kun je de test, die Elaine Aron zorgvuldig heeft samen gesteld, vinden op mijn website.

 

  • Wat maakt bijvoorbeeld dat er in deze tijd zoveel mensen met hoogsensitieve eigenschappen in een burn-out terecht komen. Was dat vroeger dan niet het geval?
  • Hoe is het mogelijk en wat zou een reden kunnen zijn, dat een natuurlijke eigenschap, steeds meer aandacht krijgt? Heeft dit te maken met, dat we als mens evolueren en ons bewustzijn zich sterker ontwikkelt? Heeft het te maken met de hectische tijd waarin we leven? Of met de steeds sneller elkaar opvolgende veranderingen? Is het een combinatie van factoren die meer en meer een rol spelen en affect en effect hebben op ons?

 

Voor iedereen is het inmiddels wel duidelijk dat we leven in een tijd, dat veranderingen in een enorm tempo elkaar opvolgen en soms amper bij te benen zijn. Om tot deze conclusie te komen hoef je niet hoogsensitief te zijn. Het is wel de hoogsensitieve persoon die deze veranderingen als eerste voelt en er als vanzelf op reageert. Ik vermoed dat dit één van de redenen is geweest wat maakte, dat Elaine Aron zelf hoogsensitief, er zich in is gaan verdiepen. Elaine Aron kwam als eerste tot de conclusie dat één op de vijf mensen in meer of mindere mate hoogsensitief is. Als wetenschapper ging ze als vanzelfsprekend zoeken naar de oorzaak ervan. Ze ontdekte ondermeer middels allerlei neurologische testen en onderzoeken, dat hoogsensitief zijn betekent, er sprake is van een meer gevoeliger zenuwstelsel. Dus de nog al eens gebruikte opmerkingen van het zit tussen de oren valt hiermee weg. Het is nogmaals een natuurlijk gegeven. Vergelijk het maar met bijvoorbeeld de verschillen in haar, kleur en ogen. Deze verschillen ervaren we als natuurlijk omdat we het kunnen zien. Hoogsensitief is niet direct zichtbaar, tenzij je er voor openstaat en je afvraagt wat maakt dat de ene persoon meer voelt en waarneemt dan de ander.

 

Er kan een beeld ontstaan dat wanneer iemand hoogsensitief is, deze per definitie zachtaardig, gevoelig, rustig, stilletjes en teruggetrokken leeft en reageert. Dit is niet het geval, als de prikkels teveel zijn kan iemand behoorlijk emotioneel en heftig reageren. Kijk voor jezelf hoe jij, als je hoogsensitief bent, reageert als er sprake is van overprikkeling, dit is per persoon verschillend.

 

In het vorige blog, deel drie, heb ik iets verteld over de signalen, het herkennen van en het verschil tussen tijdelijk overgevoelig zijn en hoogsensitiviteit en het belang van zelf onderzoek.

 

Het mogelijke verband tussen hoogsensitiviteit en ziekteverzuim ontdekte ik uit de verhalen, die hoogsensitieve cliënten vertelden over hun ervaringen. Het ging om zowel ervaringen in het privé leven, relaties, leven van alle dag, op school en op de werkvloer. De verhalen die ik hoorde deden me soms denken aan mijn eigen ervaringen en hoe ik er mee dealde. Het kwam er steeds op neer, dat wanneer er sprake was van spanningen, veel veranderingen zowel binnen de eigen omgeving als wel daarbuiten, ook al waren deze niet zichtbaar, de onrust, vermoeidheid, sneller emotioneel reageren, psychische vermoeidheid en lichamelijke klachten toenamen. Denk bijvoorbeeld aan de vele veranderingen en spanningen op de werkvloer, die een hogere werkdruk tot gevolg hebben. Te veel leerlingen in één klas, allerlei spanningen binnen de gezinssituatie, waar ook ontstaan en dan heb ik het nog niet eens over de grote veranderingen op wereldniveau. Er is vaak een constante stroom van  tegenstrijdige informatie waarmee we ons elke dag volstoppen. Denk aan een steeds hoger opvoeren van ons levenstempo en een levensritme wat steeds veranderd en sneller gaat. Het is de hoogsensitieve persoon die hier als eerste op reageert en helaas nog te vaak, in een burn-out belandt of anderzijds emotioneel, psychisch en lichamelijk in disbalans raakt. Het is wel duidelijk vermoed ik, dat het ziekteverzuim bij de groep die niet hoogsensitief is, inmiddels ook enorm is gestegen. Een hoog ziekteverzuim is een kostbare aangelegenheid, dat is een algemeen bekend gegeven, doch daar wil ik me buiten houden. Ik heb een ander doel voor ogen om te kijken naar alles.

 

Wat heb je nu aan deze informatie zou je zeggen, wat kun je ermee? Wat maakt nu, dat het belangrijk kan zijn om te weten, dat een hoogsensitief persoon als eerste de signalen oppakt en geeft zoals hierboven beschreven? Wat maakt, dat er tot voor kort, relatief weinig bekend was over hoogsensitiviteit terwijl het er altijd geweest is en het nu steeds meer aandacht krijgt?

 

Ik heb de neiging hier uitgebreid op te antwoorden, maar heb besloten het open te laten. En in plaats van uitgebreid te antwoorden het aan de lezer over te laten, zowel de hoogsensitieve als de niet hoogsensitieve lezer om hier, als je dit zou willen, je gedachten eens over te laten gaan. Mijn ervaring met vraagstukken als dit is om de overdenkingen op een wijze te doen, wat voelend denken en denkend voelen wordt genoemd. Vaak gaat dit voor mij gepaard met stilte in beweging en beweging in stilte, waarbij zich nieuwe gezichtspunten kunnen aandienen en groei mogelijk is.

 

In het volgende blog geef ik een aantal van mijn overdenkingen. Ik beoog geen waarheden te verkondigen, dogma’s zijn er nog steeds in overvloed. Loskomen van dogma’s kan door eigen ervaringen te onderzoeken, erkennen en het delen ervan, doch ze niet als absolute waarheid neer te zetten.

 

Een uitspraak van Einstein waar ik me goed in kan vinden
   There are two ways of living your life:
   One is, nothing is a miracle, the other, everything is a miracle.

Reacties

Plaats een reactie: