Aanmelden nieuwsbrief

Hoog sensitiviteit

Met een bepaalde regelmaat komen er vragen binnen over hoog sensitiviteit, hoe weet je wanneer je hoog sensitief bent, hoe ga je om met je eigen hoog sensitief zijn. Wat is zinnig om te weten als iemand uit je directe omgeving hoog sensitief is. Een belangrijk gegeven is, dat hoog sensitiviteit een natuurlijke eigenschap en zeker geen ziekte is. Het betreft zowel mens als dier en is er altijd geweest, kortom eigenlijk geen nieuws onder de zon. Eén op de vijf mensen is in meer of mindere mate hoog sensitief, het zijn er dus best veel. Het feit dat er tot voor kort weinig over bekend was, stemt wel tot nadenken.

 

Wat maakt bijvoorbeeld dat er in deze tijd zoveel mensen met hoog sensitieve eigenschappen in een burn-out terecht komen. Was dat vroeger dan niet het geval? Hoe is het mogelijk dat een natuurlijke eigenschap steeds meer aandacht krijgt? Heeft dit te maken met, dat we als mens evolueren en ons bewustzijn zich sterker ontwikkeld? Heeft het te maken met de hectische tijd waarin we leven? Of met de steeds sneller elkaar opvolgende veranderingen? Is het een combinatie van factoren die meer en meer een rol spelen en affect en effect hebben op ons? Tijd om er wat extra licht op te laten schijnen.

 

Nu is het een gegeven dat hoog sensitiviteit leidt tot sfeergevoeligheid. Denk aan snel veranderingen waarnemen en vaak zelfs voordat ze zichtbaar zijn. De eigenschap zorgt er als het ware voor dat spanningen, emoties en gemoedstoestanden opgepakt worden uit de omgeving. De valkuil is dan vaak dat hij (lees ook zij), “denkt” , alles wat hij waarneemt en voelt van hem is. Nee, niet alles wat hij waarneemt en voelt, is van hem zelf. Wat wel van hem zelf is, is de wijze waarop hij met waarnemingen, opgenomen, overgenomen gevoelens en emoties, kortom gemoedstoestanden omgaat. Op het moment dat hij zich identificeert, vereenzelvigt, met dat wat hij waarneemt en voelt, verliest hij zichzelf in hetgeen waargenomen is. Een gevolg is dat hij de verbinding met zichzelf en de regie kwijt raakt. Hij heeft zich als het ware over laten nemen door dat wat  waargenomen is, gevoeld en ervaren.

 

Nou, dat klinkt knap ingewikkeld als je er zo naar kijkt, ik vond dat zelf ook. Wat mij geholpen heeft is, om voordat ik ergens naar binnen stapte, stil te staan bij hoe ik me voelde. Ik doe dit nog steeds. Meestal begin ik daarmee als ik nog thuis ben, even een korte check, hoe voel ik me lichamelijk, hoe is mijn ademhaling en hoe is mijn gemoedstoestand. Het gaat heel snel maar werkt doeltreffend. Voor ik naar binnen stap herhaal ik dezelfde check. Ik weet, door dit te doen, hoe ik mezelf voel zowel lichamelijk, emotioneel als mentaal. Als daar na verloop van tijd, meestal gebeurt dit binnen een kwartier, verandering in komt dan weet ik, dat ik dingen oppak uit de omgeving. De signalen kunnen lichamelijk zijn, denk bijvoorbeeld aan het voelen van hoofdpijn, plotseling opkomende vermoeidheid, buikpijn, misselijkheid. Maar kunnen ook emotioneel van aard zijn en zich bijvoorbeeld uiten in verdriet, boosheid, overdreven blij zijn. Of mentaal wat zich kan uiten in verwardheid en niet meer goed kunnen denken.

 

Misschien is een voorbeeld van wat mezelf overkwam verhelderend.

 

Jaren geleden, we waren uitgenodigd voor een verjaardagsfeestje, stapte ik de ruimte binnen waar het feestje gegeven werd. Ik nam plaats tussen andere mensen en ook al kende ik de meeste mensen niet, ik voelde me goed. Iets wat niet altijd zo is. Regelmatig gebeurt het dat ik tijd nodig heb om nieuwe prikkels te kunnen, wat ik noem, integreren. Nu was dat niet het geval, heerlijk!

 

Schuin tegenover mij zat iemand die ik ook niet kende. Wel zag ik toen we binnen kwamen in een flits, dat deze persoon er niet al te vrolijk bijzat. Deze waarnemingen gaan bij mij vaak in een flits, een heel kort moment, waarbij ik zie en voel hoe mensen zich voelen. Ik liet het aan me voorbij gaan en richtte me op de mensen die naast me zaten. Na verloop van tijd voelde ik een flinke vermoeidheid opkomen en veranderde mijn gemoedstoestand zienderogen. Mijn aandacht werd als vanzelf getrokken naar de persoon die schuintegen over mij zat. Tot mijn verbazing was deze persoon nu heel vrolijk, blij en ontspannen en geanimeerd in gesprek met de mensen naast haar. Mijn aandacht bleef daar en onze blikken kruisten elkaar opnieuw in een flits. Even later merkte ik opnieuw hoe mijn gemoedstoestand veranderde in hoe ik mij voelde bij binnenkomst en mijn vermoeidheid verdween. De persoon schuin tegenover mij zakte opnieuw terug de gemoedstoestand en de vermoeidheid van eerder die avond.

 

In die tijd wist ik nog niet heel veel van hoog sensitiviteit. Ik had ook geen idee wat er eigenlijk gebeurde, ik nam het alleen maar waar. Het voorval ben ik nooit vergeten, het had diepe indruk op me gemaakt. Het zou nog heel wat jaren duren voor ik een beetje inzicht kreeg in wat er hier gebeurde.

 

Binnenkort volgt het vervolg met nog meer voorbeelden over hoog sensitiviteit in de praktijk  en ondermeer ziekte verzuim.

Reacties

Hallo Grietje
Misschien weet u een antwoord op een vraag van mij.
Zoals ze zeggen ben ik hooggevoelig of te wel hsp, Maar heb er dus nu ruzie door gekregen met mijn zoon en vriendin.
De vriendin leek zo lief en aardig, alleen ging ik toch voelen ze is te lief het klopt niet.
Tot een keer dat ze iets zei wat niet zo leuk was over mijn zoon,gewoon op een arrogante manier, en ineens keek ik dwars door haar heen.
En wat ik zag bij haar van binnen was een verwend boos meisje wat eigenlijk stond te stampvoeten,dus helemaal niet dat lieve aardige mens van bijna 40 jaar.
Eigenlijk schrok ik er niet van want ik wist al dat ze van binnen niet zo makkelijk was.
Maar in spanning heb ik haar dit ook verteld en nu is ze heel boos.
Maar hoort dit bij hsp dat je dwars door iemand heen kan kijken.
Heb het eerder gehad bij iemand die niet zo gemakkelijk was, maar ik zag toch de liefde bij haar van binnen.
En dat veranderde onze relatie er kwam begrip van mijn kant.
Misschien weet u hoe ik ermee om moet gaan.
Warme groet Ria

Door Ria Hoogervorst

Plaats een reactie: