Aanmelden nieuwsbrief

Hoe ga je om met je hooggevoeligheid op de werkvloer?

Tijdens een gesprek met een jonge, hoogsensitieve vrouw, vertelde zij iets over een situatie waarin zij verzeild was geraakt. Tijdens haar werk raakte zij zijdelings betrokken bij een conflict van een collega. De jonge vrouw, laten we haar Sara noemen, overzag vrij snel de situatie en het onrecht wat zich voordeed.  Nu heeft Sara van nature een sterk ontwikkeld gevoel voor recht en onrecht, een sterk waarnemingsvermogen en voelt snel of iets klopt of niet. Door de jaren heen heeft Sara met vallen en opstaan ontdekt wat hoogsensitief zijn betekent. Ze had geleerd, zo goed als mogelijk, om te gaan met haar eigen hooggevoeligheid in een wereld waarin er (nog) weinig over bekend was.

 

Sara heeft, gezien haar positie binnen de afdeling waar ze werkzaam is, de mogelijkheid om dingen aan te kaarten. Dit in tegenstelling tot veel collegae, die zich geïntimideerd en kwetsbaar voelen gezien het wel of niet behouden van hun baan. Sara had, voordat er zich problemen voordeden, een goed contact opgebouwd met een collega. Met deze collega,  laten we haar Nadyn noemen, kwamen diverse gesprekken tot stand en ontstond er een leuke uitwisseling.  Toen de problemen zich begonnen voor te doen had Sara het met Nadyn te doen, ze voelde wat er speelde, maar werd ook geraakt door eigen ervaringen.

 

Nadyn is een jonge vrouw van circa 23 jaar. Ze is het type  wat snel dingen oppakt,  beschikt over een helder verstand en een sterk waarnemingsvermogen wat ook gepaard gaat met hoogsensitief zijn. Er speelde jalousie op de afdeling, iets wat veelal leidt tot veel narigheid als de persoon waarbij deze gevoelens spelen, er geen verantwoording voor neemt of nog niet kan nemen. De collega bij wie deze gevoelens spelen, deed regelmatig haar beklag bij de afdelingschef, zaaide verdeeldheid en hield haar bezig met pesterijen. Uiteindelijk resulteerde dit erin dat Nadyn, samen met een andere collega, Frans, ontslagen zouden worden. Sara was er door geraakt en vroeg om een gesprek met het hoofd van de afdeling. Deze persoon bleek onder de indruk te zijn van de verhalen van de jaloerse klager, maar realiseerde zich niet wat voor gevolgen dit had voor Nadyn en haar collega Frans. Toen hij in de gaten kreeg wat er zich afgespeeld had ontstonden er bij hem toch flink wat bedenkingen. Daarbij kwam hij tot de ontdekking wat de  gevolgen, die zijn actie tot het overgaan van ontslag, hadden gegeven voor Nadyn en haar collega Frans. Hij kwam terug op zijn besluit en beide konden blijven. Daarbij bleken beide goed in hun werk te zijn en was er geen reden om hen te ontslaan.

 

De missie van de jaloerse collega was niet geslaagd en opnieuw werden er acties ondernomen. Deze keer met succes met als gevolg, dat Nadyn en Frans, nu wel opstaande voet werden ontslagen.

 

Gebeurtenissen als dit laten veel indrukken na bij ieder die er mee te maken heeft, zo ook bij Sara. Opnieuw werden gesprekken gevoerd tussen Sara en een aantal hoofden van de afdeling. Sara was zo wijs geweest om, dat wat dit alles met haar gedaan had, te delen met een vriend, die kon luisteren en zich herkende in wat er speelde. Door zichzelf serieus te nemen en voor zichzelf te zorgen ontstond de mogelijkheid dat Sara goed bij zichzelf kon blijven. Omdat Sara bij zichzelf kon blijven en niet in de emotie ging van wat het hele gebeuren bij haar opriep, begon de betrokken chef te  praten. Hierdoor ontstond een situatie waarbij ieder, die bij het gesprek betrokken was, geraakt werd en zich ontdaan voelde toen duidelijk werd wat er zich had afgespeeld.

 

Er is een metafoor vanuit de Boeddhistische leer, die in veel situaties erg waardevol blijkt te zijn, zo ook in deze situatie. In die metafoor word verteld over een glas gevuld met water en zand. Het water is niet helder doordat het zand er door heen beweegt. Pas als het glas is neergezet, met rust gelaten wordt, zakt het zand naar de bodem en is het water helder.

 

De verleiding, die Sara voelde, om van alles te ondernemen, het willen reageren, verwijten maken enzovoort was groot. In deze gevoelens moest Sara het uithouden. En juist door het niets doen, enkel aanwezig te zijn, af en toe iets, na overweging te zeggen, ontstonden openingen en werden dingen zichtbaar.  Het zand in het glas water was naar de bodem gezakt.

Alles is nog vers en nog steeds is de verleiding in Sara aanwezig om iets te ondernemen. Echter Sara begint zich te realiseren dat er een proces in gang is gezet en dit proces kan zich ontwikkelen als Sara het uithoudt in het nu niets doen. Ze heeft, zonder dat ze hier bewust op uit was, veel in beweging gezet. Alle bemoeienissen op dit moment van haar kant, zouden het proces verstoren. Het uithouden in de eigen gevoelens, die vrij heftig kunnen zijn  m.n. als je hooggevoelig bent, is onderdeel van wat genoemd wordt: In het oog van de orkaan blijven. Pas als de storm tot bedaren is gekomen kan en mits dit nog nodig zou zijn, een volgende stap gezet worden. Sara en Nadyn hebben nog steeds een goed contact.

Reacties

Plaats een reactie: