Aanmelden nieuwsbrief

En jij, wie ben jij?

Het is al weer enige tijd geleden dat ik mijn laatste blog geschreven heb. Beweging, verandering, vernieuwing is het thema waar we allemaal mee te maken hebben. Het dwingt ons min of meer en vaak meer dan minder, om op een andere en vernieuwende wijze naar ons zelf en de wereld waarin we leven te kijken en er invulling aan te geven. Maar… my goodness wat kunnen we er een klus van maken om dank je wel te zeggen tegen het oude, zo vertrouwde model waar we ons ogenschijnlijk zo veilig in voelen en ruimte te maken voor wie we werkelijk Zijn.

 

Het thema voor dit blog gaat over het openstaan voor dat deel van onszelf, ons ware Zelf, wat staat te popelen om tevoorschijn te komen.

 

Af en toe heb ik de neiging om een boek uit de kast te pakken wat ik jaren geleden gelezen heb. Zo ook nu. En wat vaker gebeurt, althans bij mij, is dat mijn bewustzijn me andere en ook nieuwe facetten laat zien en ervaren van de inhoud van een boek. Deze keer ging mijn aandacht naar de trilogie van de schrijver Paolo Coelho, één van mijn favoriete schrijvers.
 

Het eerste deel in deze reeks, ‘Veronica besluit te sterven’,  beschrijft over hoe dun de grens is tussen ‘waanzinnig’ en ‘normaal’ gedrag.  De schrijver heeft er zijn eigen ervaringen in de psychiatrie in verwerkt.

 

Het tweede deel, ‘Aan de oever van de Piedra huilde ik’, gaat over ‘liefde en wijsheid’. Het is een kennismaking met de vrouwelijke kant van God en dat in een aangrijpende liefdesgeschiedenis. Het boek werpt een ander licht op de kracht van de liefde en de ervaring van het religieuze. Een boek vol mysterie en licht.

 

Het derde en laatste deel, ‘De duivel en het meisje’,  vertelt het verhaal over een vreemdeling uit een ver land, die een vergeten gehucht in de bergen bezoekt. De vreemdeling wil antwoord op de vraag, die hem obsedeert, is de mens in diepste wezen goed of slecht? In de Duivel en het meisje wordt de integriteit van de dorpsbewoners zwaar op de proef gesteld. De trilogie bevat thema’s die vooralsnog tijdloos zijn en zeer herkenbaar in deze bijzondere tijd waarin we leven. Elk boek beschrijft een week uit het leven van gewone mensen die zich plotseling geconfronteerd zien met liefde, dood en macht.


Coelho verwerkt in zijn boeken diverse oefeningen, boodschappen, lessen, inzichten en overdenkingen. In het tweede deel staat een oefening beschreven in verhaalvorm, met als titel ‘ De oefening van de Ander’. Deze wil ik graag met jullie delen.

 

De oefening van de Ander.

Een man komt een oude vriend tegen, die het probeert te maken in het leven, maar het lukt hem niet. Ik moet hem wat geld toestoppen, denkt hij. Maar die avond ontdekt hij dat zijn oude vriend en rijk man geworden is en de schulden komt betalen die hij in de loop der jaren gemaakt heeft.

 

Ze gaan naar een bar waar ze altijd samen heen gingen en hij geeft een rondje voor de zaak. Wanneer ze hem vragen waar hij zijn succes aan te danken heeft, antwoordt hij dat hij tot voor kort nog het leven van de Ander leidde.

 

‘Wie is die Ander?’ vragen ze hem. ‘de Ander is degene die ze me geleerd hebben te zijn, maar die ik niet ben. De Ander meent dat het de plicht van de mens is zijn leven te leiden vanuit de idee dat hij geld moet sparen om niet van honger om te komen wanneer hij oud is. Hij denkt zoveel en maakt zoveel plannen dat hij pas ontdekt heeft dat hij leeft wanneer zijn tijd op Aarde bijna voorbij is. Maar dan is het te laat.

 

’En jij, wie ben jij?‘

 

‘Ik ben degene die ieder van ons is, als hij naar zijn hart luistert. Iemand die zich laat meeslepen door het mysterie van het leven, die openstaat voor de wonderen, die blij en enthousiast is over wat hij doet. Maar de Ander, bang om teleurgesteld te worden, hield me tegen om actie te ondernemen.

 

‘Maar er is toch lijden,’ zeggen de mensen in de bar.

 

‘Iedereen lijdt zijn nederlagen. Niemand ontkomt daaraan. Daarom is het beter bij het verwezenlijken van je dromen een aantal veldslagen te verliezen dan ten onder te gaan zonder te weten waarom je überhaupt streed.’

 

‘Dat is alles?‘ vragen de mensen aan de bar.

 

‘Ja. Toen ik dat ontdekte, werd ik wakker en was vastbesloten die persoon te worden die ik in werkelijkheid altijd had willen zijn. De Ander bleef daar achter, in mijn kamer en keek me aan, maar ik heb hem nooit meer toegelaten – hoewel hij me een aantal keren schrik heeft proberen aan te jagen door me op de risico’s te wijzen van het niet aan de toekomst denken. Vanaf dat moment waarop ik de Ander uit mijn leven gezet heb, heeft de Goddelijke Energie zijn wonderen verricht.’

 

Paolo Coelho


‘Aan de oever van de Piedra huilde ik.’

 

Tot zover dit blog, het volgende thema is nog helemaal open.

 

Voor nu een fijne zomer toegewenst voor ieder.


Hartegroet Grietje.

Reacties

Reageren is niet mogelijk op dit bericht.