Aanmelden nieuwsbrief

Astrologie: Zo Boven, zo Beneden

Astrologie gaat uit van, dat wat er zich hier op Aarde manifesteert, overeenkomt met dat wat zich ver boven ons in het Universum laat zien. Iets ervan heb ik beschreven in het vorige blog. Onze verre voorouders hadden reeds ontdekt dat er een samenhang was tussen Boven en Beneden. De samenhang liet zien, dat wat er zich afspeelde, zo wel Boven als Beneden, met elkaar correspondeerde. Onze voorouders leerden de tekenen herkennen door te kijken naar de overeenkomsten. Dat gaf hun de mogelijkheid meer in overeenstemming te leven en te zijn met “Moeder Aarde en Vader Hemel”. Als bijvoorbeeld het Dierenriemteken Ram zich liet zien aan het firmament, wisten ze dat het een tijd was om actie te ondernemen. Er werden voorbereidingen getroffen, en alles werd in gereedheid gebracht om te kunnen zaaien. Als dan het teken Stier zich liet zien wisten ze dat het een tijd was om te zaaien enz. Er werd geleefd in eenheid met de wetten van de Natuur, Zo Boven Zo Beneden. Men leefde met de fasen van de Maan. Er werd gekeken naar de beweging van de Zon en de Planeten, hoe deze zich onderling verhielden en in welk teken van de Dierenriem ze stonden. Ze hadden geleerd de taal te verstaan door te observeren, waar te nemen, te voelen en te verbinden. Ze leerden mee gaan in de beweging van alle fases die zich aankondigden en groeiden mee. Velen van ons zijn in de huidige tijd de verbindingen met de Natuur een beetje kwijt geraakt.

 

Van Astrologie wordt gezegd dat het de oudste leer is ooit ontdekt en dat alle andere leren hieruit voortvloeien. Misschien niet eens een rare gedachte. Het is een gedachte waar ik me goed in kan vinden, als ik kijk naar de Krachten in de Natuur en de leer van samenhang tussen Boven en Beneden.

 

Soms lijkt het, dat de mens door de eeuwen heen is afgedwaald en zijn gevoel van Een Zijn is kwijt geraakt. Zijn we de sleutel kwijt geraakt om de verbanden te zien, te begrijpen en te voelen dat we één zijn? Misschien moest dit wel. Zelf heb ik altijd het gevoel gehad en nog, dat niets zonder reden gebeurt. Misschien geeft al deze chaos en verwarring waar we al lange tijd mee te dealen hebben, ons de mogelijkheid om het gevoel van één zijn weer te ervaren en het zelfs naar een hoger plan te brengen. Evolutie noem ik het. Eigen ervaringen hebben me geleerd dat in de chaos de sleutel ligt om iets te kunnen transformeren en transmuteren.

 

Parabel

 

Een parabel uit een boek van Martin Schuman, geeft voor mij nog altijd een waardevol beeld van de betekenis en de lessen van de 12 tekens van de Dierenriem.

 

… En het was ochtend toen God voor zijn twaalf kinderen stond en in elk van hen
de kiem legde van het menselijk leven. Een voor een deed elk kind een stap naar voren
om zijn toegewezen gave in ontvangst te nemen.

 

Aan jou, Ram, geef ik als eerste mijn zaad, opdat jij de eer krijgt het te planten. Dat elk zaadje dat je plant zich in je hand tot een miljoen meer moge verveelvuldigen. Je zult geen tijd hebben het zaad te zien opgroeien, want alles wat je plant schept meer dat geplant moet worden. Jij zult de eerste zijn die de bodem van de menselijke geest doordringt met Mijn Idee. Maar het is niet je taak de Idee te voeden of in twijfel te trekken. Jouw leven betekent actie en de enige actie die Ik aan jou toeschrijf is te beginnen de mensen bewust te maken van Mijn Schepping. Voor je goede werk geef ik je de deugd van Eigenwaarde.”
En de Ram stapte terug naar zijn plaats.

 

Aan jou, Stier, geef ik de kracht om vanuit het zaad, materie te vormen. Jouw taak is groots en vereist geduld omdat je alles moet afmaken wat je begonnen bent, anders zullen de zaden verloren gaan door de wind. Je zult niet halverwege twijfelen of van gedachte veranderen, noch van anderen afhankelijk zijn bij wat Ik je vraag te doen. Hiervoor geef ik je de gave van Kracht. Gebruik hem verstandig.”
En de Stier stapte terug naar zijn plaats.

 

Aan jou, Tweelingen, geef ik vragen zonder antwoorden, zodat je iedereen begrip kunt bijbrengen voor wat de mens om zich heen ziet. Je zult nooit weten waarom men spreekt of luistert, maar in je speurtocht naar het antwoord zal je mijn geschenk van Kennis vinden.”
En de Tweeling stapte terug naar zijn plaats.

 

Aan jou, Kreeft, schrijf ik de taak toe de mens te onderwijzen in zijn gevoelens. Mijn Idee voor jou is om hen te laten lachen en te huilen zodat alles wat ze zien en denken volheid van binnen brengt. Hiervoor geef ik je de gave van de Familie, opdat je volheid zich moge vermenigvuldigen.”
En de Kreeft stapte terug naar zijn plaats.

 

Aan jou, Leeuw, geef ik de taak om Mijn Schepping in al haar glans aan de wereld te laten zien. Maar je moet oppassen niet trots te zijn en je altijd herinneren dat het Mijn Schepping was en niet de jouwe. Want wanneer je dat vergeet zal men je verachten. Er ligt veel vreugde in de taak die Ik je geef wanneer je die goed vervult. Hiervoor zal je de gave van Eer ontvangen.”
En de Leeuw stapte terug naar zijn plaats.

 

Aan jou, Maagd, vraag ik alles wat de mens met Mijn Schepping heeft gedaan, te onderzoeken. Je zult zijn wegen scherp in de gaten moeten houden en hem aan zijn vergissingen herinneren opdat Mijn Schepping door jou geperfectioneerd moge worden. Om dat te kunnen doen geef Ik je de gave van Puurheid van gedachten.”
En de Maagd stapte terug naar zijn plaats.

 

Aan jou, Weegschaal, geef ik de opdracht te dienen, opdat de mens zijn verplichtingen tegenover anderen in gedachten houdt. Dat hij moge leren samenwerken en de andere kant van zijn handelingen moge leren zien. Dat zal je overal brengen waar disharmonie is, en voor je inspanningen zal ik je de Gave der Liefde geven.”
En de Weegschaal stapte terug naar zijn plaats.

 

Aan jou, Schorpioen, geef ik een hele moeilijke taak. Je hebt de gave te weten wat men denkt, maar ik verbied je te spreken over wat je leert. Vaak zal datgene wat je ziet je verdriet doen en door die pijn zal je je van Mij afkeren en vergeten dat niet Ik, maar de verkrachting van Mijn Idee jouw pijn veroorzaakt. Je zult zoveel zien van de mens dat je hem gaat beschouwen als een dier en je zult zo worstelen met ’s mensen dierlijke instincten binnen je zelf dat je de draad kwijt raakt; maar wanneer je tenslotte weer naar Mij terugkeert, Schorpioen, heb Ik de verheven gave van Vastberadenheid voor je.”
En de Schorpioen stapte terug.

 

Boogschutter, jou vraag ik de mensen te laten lachen want te midden van hun wanbegrip voor Mijn Idee worden ze bitter. Door middel van lachen zal je de mens hoop geven, en door de hoop zullen ze weer naar Mij opzien. Je zult vele levens beroeren, al is het maar voor een enkel moment, en je zult de rusteloosheid in elk leven dat je beroerd, kennen. Aan jou, Boogschutter, geef ik de gave van Oneindige overvloed, opdat je bereik groot genoeg is om elke donkeren hoek te verlichten.”
En de Boogschutter stapte terug naar zijn plaats.

 

Van jou, Steenbok, vraag ik zware hoofdarbeid, opdat je de mens moge leren werken. Je taak is niet eenvoudig, want je zult al ’s mensens arbeid op je schouders voelen, maar voor het juk van je lasten heb ik de verantwoordelijkheid voor de mens in jou handen gelegd.”
En de Steenbok stapte terug naar zijn plaats.

 

Aan jou, Waterman, geef ik het concept van de toekomst opdat de mens andere mogelijkheden moge zien. Je zult de pijn van eenzaamheid dragen, want ik zal je niet toestaan Mijn Liefde te verpersoonlijken. Maar om de mens te kunnen ombuigen in de richting van de nieuwe mogelijkheden geef ik je de gave van Vrijheid, opdat je in vrijheid door kan gaan de mensheid te dienen wanneer dat nodig is.”
En de Waterman stapte terug naar zijn plaats.

 

Aan jou, Vissen, geef ik de aller moeilijkste taak. Jou vraag ik om alle zorgen van de mens te verzamelen en die aan Mij terug te geven. Jou tranen zullen tenslotte de Mijne zijn. De zorgen die je zult absorberen zijn het gevolg van het feit dat de mensheid Mijn Idee niet begrijpt, maar jij zult de mens deemoed schenken, opdat hij het opnieuw moge proberen. Voor deze moeilijkste aller taken geef ik je de grootste aller gaven. Jij zult de enige van Mijn twaalf kinderen zijn die Mij begrijpt. Maar deze gave van begrip is alleen voor jou, Vissen, want wanneer je het onder de mensen probeert te verspreiden, zullen ze niet luisteren.”
En de Vissen stapte terug naar zijn plaats.

 

Toen zij God: “Elk van jullie draagt een deel van Mijn Idee. Je moet niet de vergissing maken dat deel als Mijn gehele idee te zien, noch wensen jouw deel met een ander te ruilen. Want elk van jullie is volmaakt, maar dat zal je pas weten als jullie alle twaalf EEN zijn. Pas dan zal mijn totale Idee voor jullie onthuld worden.”

 

En de kinderen gingen heen, elk vast besloten zijn taak zo goed mogelijk te vervullen om de gave te kunnen ontvangen. Maar geen van de kinderen begreep zijn taak of gave helemaal, en toen ze terug kwamen zei God verbaasd: “Ieder van jullie gelooft dat de gaven van anderen beter zijn. Daarom zal Ik je toestaan te ruilen.” Op dat moment was elk kind verrukt bij het zien van zoveel meer mogelijkheden binnen zijn opdracht.

 

Maar God glimlachte en zei: “Je zult nog vele keren naar Mij terugkeren en me vragen je opdracht te verlichten en elke keer zal ik je wens inwilligen. Je zult door talloze incarnaties gaan voordat je de oorspronkelijke missie die Ik je heb opgedragen, afgerond hebt. Ik zal je oneindig veel tijd geven om dat te doen, maar alleen wanneer het volbracht is zal je bij Mij kunnen zijn.

Reacties

Plaats een reactie: